Zwanger worden: poging nummer drie

'Je moet er niet te veel mee bezig zijn.' Dat is een zinnetje dat ik de jongste maanden vaak heb gehoord. Heel vaak ook gevolgd door: ‘Maar dat is niet zo makkelijk, he...'

‘Je moet er niet te veel mee bezig zijn.' Dat is een zinnetje dat ik de jongste maanden vaak heb gehoord. Heel vaak ook gevolgd door: ‘Maar dat is niet zo makkelijk, he...'

 

Understatement van de eeuw

Ik geef de tweede uitspraak gauw even de stempel ’understatement van de eeuw’. Hoe graag ik de goede raad van mijn vrienden en familie ook wil volgen, het is onmogelijk om er niet constant aan te denken. Ik leef van regels tot regels. In de hoop dat die regels een keer niet komen opdagen.

Omwille van de eisprongstimulatie en mijn snelgroeiende eitjes is dat mooi opgesplitst in twee keer 14 dagen. Ik krijg mijn regels en kan dan nog twee weken genieten van wat alcohol en van het feit dat ik die sla-uit-een-zakje niet extra moet wassen. Dan is er de IUI en gaan de volgende 14 dagen gigantisch traag. Dan moet ik ineens weer nadenken over wat ik bestel op café. Dan kan zelfs een aflevering van Orange is the New Black me niet afleiden. Dan krijgt een kleine opmerking me meteen op mijn paard (sorry, mama!).

Derde keer...

En dan krijg ik m’n regels en stort ik in. Ik dacht dat ‘derde keer goede keer’ bij mij van toepassing zou zijn. Niet dus.

Een dagje zwelgen in zelfmedelijden was het gevolg. Wat begon als een beteuterde blik op de zwangerschapstest mondde snel uit in tranen. Een hele dag lang. Ik had al een half jaar niet meer gehuild. Veel tranen die naar boven kwamen dus. De spanning van heel dit avontuur moest er mee uit. De gesprekken met de psycholoog, de slechte bloeduitslagen, de positieve beslissing, het vele wachten … Nadien volgen de berichtjes van de vrienden die willen weten of het is gelukt. Vol goede bedoelingen. Niet wetende dat het elke keer opnieuw even pijn doet om te zeggen dat het niet is gelukt.

De romantiek van een rietje sperma

Niet iedereen begrijpt even goed waarom ik er zo van aangedaan ben. Hoeft ook niet natuurlijk. Hoe je met ‘zwanger willen worden’ omgaat is heel persoonlijk. Sommigen zeggen dat je er steeds plezier aan moet blijven beleven. Ik hoop inderdaad dat iedereen die op natuurlijke manier zwanger wil worden veel plezier beleeft aan hun seksuele escapades. Vanaf dat er een dokter bij komt kijken wordt het een heel ander verhaal volgens mij. Heel veel genot haal ik niet uit die rit naar het labo voor een rietje sperma. Ook al ben ik dan blij en staat de muziek heel luid.

Ondertussen ben ik er wel weer door. Gelukkig kon ik de gedachte ‘wat als ik nooit zwanger kan geraken’ snel uit m’n hoofd verbannen. Die mag binnen een jaar nog eens passeren moest het nodig zijn.