Als ouder draait je leven vaak om je kinderen. Hun behoeften, hun agenda en hun geluk staan voorop. Maar wat als ik je vertel dat af en toe zonder hen op reis gaan niet alleen goed is voor jullie, maar ook voor hen?
Ik spreek niet van elke maand een midweek weg of drie vakanties per jaar zonder kinderen. Maar afgelopen jaar deden we één 48-uren citytrip naar Bologna én vier dagen Kreta. En daarnaast zo’n vier keer per jaar een nachtje babysit omdat we graag samen dansen op festivals.
Laat die mom-shaming ook maar achterwege. Ik heb al hier en daar een mooie oneliner opgevangen aan de schoolpoort over “die slechte moeders” die zonder hun kinderen op vakantie durven gaan. De helft van die opmerkingen kwam van ongelukkige echtgenotes of gescheiden dames. Je auto gaat toch ook op onderhoud?
Ik ben er rotsvast van overtuigd dat iedereen zijn eigen kroost verzorgt volgens zijn eigen principes. Voor ons is het simpel: dit is teambuilding voor je partner en jezelf. Met het werk ga je toch ook af en toe eens eten op kosten van de baas? Me-time is belangrijk, maar zet het evenwicht juist: evenveel liefjestijd als persoonlijke tijd.
Hier zijn zes redenen waarom je jezelf dat kindvrije tripje mag – en moet – gunnen.
Afgelopen jaar trouwde een van mijn hartsvriendinnen in Kreta. Onze kinderen mochten mee, maar ze wilden zelf niet. Wij wilden het feest niet missen. Vier nachten logeerden ze bij familie en vriendjes. Waarvoor een dikke dankjewel (you know who you are).
Je laadt jezelf op
Ouder zijn is prachtig, maar ook intens. Een paar dagen zonder kinderen geven je de kans om echt op te laden. Met kinderen reis je op hun tempo. Zonder kinderen kan je spontaan zijn, laat opblijven, onbekende paden inslaan en net dat tikkeltje avontuurlijker leven.
Omdat we geen kinderen bij hadden op het trouwfeest, konden we allebei iets drinken en tot diep in de nacht dansen met vrienden. Trage nummers, verliefde kriebels, diep in elkaars ogen kijken. Ongestoord. Zalig.
De ochtend erna: samen aan de ontbijttafel, een zeebriesje, een Grieks koffietje. Met ons twee. Elk koppel heeft dat af en toe nodig.
Qualitytime met je lief
Ik zeg bewust “lief”. Want sinds de geboorte van kinderen vergeet men soms dat het eerst je lief was, en dan pas de papa of mama van.
Reizen zonder kinderen betekent tijd voor elkaar. Geen onderbrekingen, geen “mamaaa, papaaa”, gewoon jullie twee. Diepe gesprekken zonder dat iemand plots moet plassen. Ontbijten of eerst naar zee wandelen? Twintig minuten zwemmen en daarna een cocktail drinken? Met kinderen bijna onmogelijk.
En dan op dat terrasje elkaar aankijken en denken: ah ja… dáárom zijn wij al zeventien jaar samen.
Je (her)ontdekt wie je bent buiten het ouderschap
Voor je ouder werd, had je ook dromen, passies en interesses. Zonder kinderen op reis gaan helpt je herinneren wie je ook alweer was als individu.
Plots praten we weer over vroegere wereldreizen en dromen we luidop over nieuwe. Muziek, schrijven, misschien nog eens terug naar school. Dromen die blijven leven, zelfs na al die jaren samen. Dat geeft kriebels.
Geen rekening houden met kinderwensen
Geen speeltuinen, geen kindermenu’s, geen dutjes. Je beslist zelf.
Zo kwamen we om 20u aan bij het autoverhuurbedrijf in Kreta, met een knorrende maag en nog twee uur rijden voor de boeg. Met kinderen was dat drama geweest. Nu reden we rustig naar de beste gyrosbar van het eiland (aangeraden door de baliebediende), lachten onderweg en bleven lief voor elkaar. Ondanks vermoeidheid en honger. Dat is ook verbinding.
Het is ook goed voor de kinderen
Zelfstandigheid leer je niet door altijd samen te zijn. Even zonder ouders zijn bij grootouders of een oppas leert kinderen dat ze ook zonder jou veilig en gelukkig kunnen zijn.
En het geeft inzichten. Zoals ontdekken dat ajuin in blokjes van één centimeter ook eetbaar is. Sindsdien geen gezeur meer thuis. Iedereen content.
De korte afstand zorgt ook voor waardering. Je mist elkaar. Je denkt: dit hadden ze leuk gevonden. En bij thuiskomst is het extra warm.
Kinderen leren verantwoordelijkheid: een logeertas maken, nadenken over wat mee moet, beleefd zijn bij anderen, zelfregulatie oefenen. Kleine dingen, grote impact.
Je geeft het goede voorbeeld
Je leert je kinderen dat zelfzorg belangrijk is. Dat ouderschap niet betekent dat je jezelf volledig moet wegcijferen. Balans is essentieel voor een gelukkig gezin.
Wij hebben zelf geleerd wat er gebeurt als je elkaar uit het oog verliest. Sindsdien zien we qualitytime als onderhoud. Zoals olie verversen bij een auto. Doe je dat niet, dan riskeer je stil te vallen.
Ik denk terug aan onze bachata-lessen. De eerste keren waren er tranen bij het afscheid. Tien minuten later kregen we een foto van twee vrolijke kinderen in de zetel. Na enkele keren: kusjes, zwaaitjes en “tot morgen”. We gingen niet weg van hen, we leerden hen veilig afscheid nemen.
Dus… wanneer vertrekken jullie?
Voel je je schuldig bij het idee om zonder kinderen op reis te gaan? Niet nodig. Zie het als een investering in jezelf, in je relatie en in je gezin.
Een citytrip per jaar en misschien een midweekje na de gezinsvakantie zijn meer dan genoeg om die liefjesbatterijen op te laden. Geniet van de tijd samen, en kom daarna met goesting weer thuis in je gezinnetje.
