Neuropsychiater Theo Compernolle over waarom ontwerpers van apps hun eigen kinderen ervan weghouden

Die uitspraak valt in de nieuwste aflevering van de podcast Goed Genoeg, waarin Siska Schoeters een (gloed)hete aardappel vastpakt waar zowat elk gezin tegenwoordig mee worstelt: schermtijd. Ze gaat in gesprek met Compernolle en schermtijdcoach Marloes Jonker, en laat ons zeggen: het is er eentje die je achteraf nét iets minder gerust laat scrollen.

Waarom zelfs de makers “nee” zeggen

Compernolle is niet tegen technologie (integendeel), maar hij noemt sociale media graag “antisociale media”. En hij legt uit waarom je daar zo moeilijk van weggeraakt: ze doen één ding extreem goed, ze schakelen “wrijving” uit. 
Vroeger zat er nog ergens een pauze: iets moest laden, je moest klikken, je serie was gedaan. Nu? Eindeloos doorgaan, zonder dat je brein nog even “stop” zegt. Compernolle: “Er mag geen moment zijn waarop je je afvraagt: ‘Waar ben ik eigenlijk mee bezig?’” 

Tieners hebben een gaspedaal, maar de rem is nog in aanbouw

En als jij denkt: ja maar, dan moet mijn kind toch gewoon stoppen? Dan komt het tweede pijnlijke punt: dat is heel, heel moeilijk voor een tiener. Compernolle vat het puberbrein samen: “Het gaspedaal werkt al perfect, maar de rem nog niet.” Die “rem” (de sturende functies van het brein) is nog niet af. Dus verwachten dat een tiener altijd zelfstandig verstandig kiest tegenover apps die ontworpen zijn om hem/haar vast te houden… dat is nogal oneerlijke competitie. 

En ja, dat betekent soms dat jij als ouder degene bent die de grens moet leggen. Niet omdat je graag lastig doet. Maar omdat het anders gewoon blijft doorschuiven naar “straks”. 

Krijg je niet genoeg van 'Goed genoeg'?

Wil je nog meer Goed genoeg?
Siska schreef ook een boek:“Goed genoeg! Opvoeden in tijden van hoge verwachtingen.”
Een boek vol mildheid, herkenning en nuchterheid – ideaal voor ouders die af en toe twijfelen of ze het wel ‘goed genoeg’ doen (en dus voor álle ouders).