Als je bij je tweede kindje wél op een roze wolk belandt

  • door Mama

Toen mijn oudste zoontje net geboren was, zat ik eerder op een donderwolk dan op een roze wolk.  De vermoeidheid, hormonen en vloedgolf aan emoties in de kraamtijd van de oudste indachtig, had ik me dus schrap gezet voor wat de geboorte van nummertje twee met zich zou meebrengen. Was het omdat ik realistischere verwachtingen had? Had ik minder last van de hormonen? Ik weet het niet, maar feit is dat er onmiddellijk een donzige roze wolk kwam aanwaaien, met een zacht zomers briesje. Deze roze wolk had duidelijk wél een GPS bij en vond meteen de weg.

Genieten, van mijn twee kindjes. De oudste die de jongste kwam knuffelen en zoentjes geven. Trots op grote broer. Vertederd door kleine broer. Zalig!

Waar ik bij de oudste blij was als ik tegen ’s avonds gedoucht was geraakt en iets had kunnen eten, slaagde ik er nu in om voor twee kindjes te zorgen, de was te doen, eten op tafel te zetten, … En tussendoor vond ik nog de tijd om mijn nagels te lakken. Het kon dus ook anders, wauw!

Pas op, je hoort me niet zeggen dat het altijd gemakkelijk is, twee kleintjes in huis.

Niet altijd rozengeur en maneschijn

Met een peuter en baby is me-time een onbekend begrip. Tot in het toilet word ik achtervolgd door een enthousiaste peuter. “Schootje zitten?” Multitasken leer ik daarentegen als de beste. Borstvoeding geven en ondertussen met de oudste een boekje lezen, of hem tijdens een driftbui sussen en traantjes wegvegen, daar draai ik mijn hand niet meer voor om.

Baby’s hebben volgens mij trouwens een ingebouwde zender, hun dutje eindigt altijd nét wanneer mama’s poep de zetel dreigt te raken om even te rusten.

En toen de oudste drie keer ziek werd op een maand tijd, waardoor ik er ’s nachts niet voor een maar voor twee kindjes uit moest, was ik op den duur zo moe dat ik zelf ziek werd.

Blijven genieten

Gelukkig vind ik achter elke donderwolk wel ergens een verscholen touwladdertje, om opnieuw naar die roze wolk te klimmen en er mij te nestelen. Om te genieten. Misschien met serieuze wallen onder mijn ogen, al geeuwend, en af en toe al zuchtend, maar hoe dan ook, te genieten.