Dadlife: dit maken alleen vaders en hun zonen mee (‘Houd uw piemel toch vast, Bas!!!’)

  • door Papa

Kleine mannen worden stilaan grote mannen en proberen grotemannendingen uit. Heel kleine mannen zijn vooral kamikazepiloten.

Kleine mannen worden stilaan grote mannen en proberen grotemannendingen uit. Heel kleine mannen zijn vooral kamikazepiloten.

Zoon nummer 1

Gisterenmorgen, rond 6.30 uur in de badkamer. Papa maakt zich klaar om de douche in te stuntelen. Ook de op één na oudste vent van het gezin komt de badkamer binnengeslenterd, in kamerjas, marcelleke en onderbroek. Krabt nog net niet waar alleen echte mannen ’s ochtends vroeg krabben. ‘Goeiemorgen, papa.’ ‘Dag, Bas.’ Waarop de genaamde Bas, 3,5 jaar oud, plassen gaat.

In tegenstelling tot anders tilt hij de wc-bril omhoog. Voor alle zekerheid wacht ik even met douchen. Hij speelt zijn kamerjas en onderbroek uit en wil eraan beginnen. Gelukkig kan ik hem nog op tijd overtuigen om het opstapje bij de wc te gebruiken. Hij begint voorbeeldig te plassen. Het vervolg is echter nog niet je dat. Zonder handen plassen is enkel grote mannen gegeven. Hier eindigt het met een natte rand en vloer (‘Houd uw piemel toch vast, Bas!!!’), een natte, warme vaderhand en een oudste zoon die op zijn gemak nog eens afschudt. Een nog nattere, warme vaderhand…

Zoon nummer 2: totale radeloosheid

Eerder deze week, zowat hetzelfde uur, in dezelfde badkamer. De miniman, Guus (1 jaar), is wakker en zit op de badmat. Papa doet wat ’s morgens altijd eerst moet: plassen. Nog half in dromenland merk ik niet dat het straaljagertje ondertussen ready for take-off is. Vanuit mijn ooghoeken zie ik vervolgens een klein hoofdje dichterbij sluipen… Er is jammer genoeg geen weg terug meer, dat weet ik nog van onze twee andere kamikazes. Het rechterhandje doemt op aan de rand van de wc… Met mijn voet en knie probeer ik Guus te verhinderen nog dichter te komen. Maar daar komt zijn achterhoofdje al in zicht, tot bijna halverwege het porselein. Totale radeloosheid. Met een ultieme heupswing weet de boeing (^^) de straaljager te ontwijken, waarna ik gelukkig gedaan heb met plassen.

Nog natrillend op mijn benen, denk ik eraan dat mama’s op dit vlak toch beter af zijn. Ondertussen is het straaljagertje op weg naar de badkuip om zich daaraan op te hijsen.