Waarom de lievelingsknuffel van je kind nóg beter is dan mama of papa

Elk kind – baby, peuter of kleuter – heeft beslist zo’n knuffeltje of knuffeldoekje dat overal meegezeuld wordt. In de auto, in de kinderwagen, in het winkelkarretje, tijdens een wandeling aan zee, op weg naar school, enzovoort. Want jouw kindje en die knuffel … dat zijn 2 onafscheidelijke vrienden. Letterlijk dan.

Jij weet als geen ander dat je dat ding nooit – maar dan ook nooit – kwijt mag spelen, want dat betekent pure ellende. Er worden niet voor niets zoveel foto’s van verloren knuffels gepost op social media. Zodra dàt gebeurt, is het alle hens aan dek en zoeken geblazen om dat arme, ontroostbare kind te kalmeren.

Dat die lievelingsknuffel zo belangrijk is voor je kleine schat is logisch. Want die knuffel is misschien zelfs nóg beter dan mama of papa …

Die knuffel troost altijd …

In tegenstelling tot mama of papa, is die knuffel(doek) er altijd. Ja, ook op momenten dat mama druk bezig is met kokkerellen en even geen zin heeft in die krokodillentranen. En ook als papa gaan werken is. Ook in de opvang, als je kindje zich moe of ziek voelt. Kortom, A.L.T.I.J.D.

Die knuffel ruikt altijd even lekker

Ja, je leest het goed. Soms ben jij bezweet of heb je een veel te sterke parfum of deodorant op. En dat vindt je kindje misschien niet zo leuk. Maar die knuffel? Neen, die ruikt altijd even lekker. Ook al heeft die eens een beetje kots, slijm, snot of zoutige tranen moeten opvangen.

Die knuffel verliest nooit zijn geduld

Je zal het ongetwijfeld moeten toegeven: Je hebt al eens een leugentje om bestwil verteld om van het kindergezeur af te zijn. Of eens met je oogbollen gedraaid bij de zoveelste vraag. Of eens gevloekt voor die zoveelste tranen na die zoveelste valpartij. Maar die knuffel? Neen, die maalt er niet om. Altijd staat die weer paraat om troost te bieden. 3 – 1 is ondertussen de stand voor knuffel versus mama of papa.

Die knuffel mag verslijten

Zo’n echte lievelingsknuffel wordt letterlijk overal meegenomen. En dat jaren aan een stuk. Van bed naar tafel naar sofa naar school naar auto. Dat dat ding op den duur begint te verslijten, is meer dan normaal. De pluchen haren zijn er ondertussen al af. Er is al een oog losgekomen en al dan niet vastgenaaid. De oren beginnen uit te rafelen. Enfin. Dat beest hangt nog met haken en ogen aan elkaar.

Ja, ook mama of papa wordt een dagje ouder, krijgt wat grijze haren of wat minder levensjaren. Maar toch. Het is niet te vergelijken. Want die ouders die zeuren erover. Die knuffel nooit. En die is er vaak nog veel erbarmelijker aan toe!

Die knuffel mag nooit, maar dan ook nooit weg

En nu denk jij, als ouder, “Ik toch ook niet?” Op zich niet, neen. Maar soms heeft je kleutertje eens een driftbui. En dan kan je maar beter eventjes uit de buurt blijven. Of misschien heb je je zoontje dat koekje geweigerd, en ben je even niet meer zo welkom in zijn buurt. Of misschien gaat dochterlief eens graag logeren bij oma en opa. En dan gaat die knuffel mee natuurlijk. Jij niet.

Jep.

Knuffel wint.

5 – 0 op het scorebord.