Ik zit aan de keukentafel te kijken hoe de dochter puzzelt, als de geur van gras mij komt toegewaaid. Ik frons. Het is eind december en we zitten binnen. Gras is een geur die hier niet hoort. Ik spits mijn oren en hoor elders in huis de haardroger. Als ik de badkamer binnenkom, zie ik hoe mijn zoon met de haardroger in een emmer blaast. Een emmer vol gras. Ik stel de voor de hand liggende vraag.
Op 30 augustus 2021 deed ik een zwangerschapstest, want ik was al enkele dagen misselijk. Positief. Onverwacht maar heel welkom. Alles ging goed en drie weken later hoorden we de hartslag van ons tweede kindje. Een meisje, bleek uit de NIP-test. Die resultaten waren al binnen voor de 12 weken echo dus vertrokken we zonder zorgen naar het ziekenhuis om ons kleine zusje te gaan bewonderen.
Slapen, een gegeerde bezigheid. Tenminste, voor sommigen. Terwijl ik zowat als mijn favoriete - maar niet altijd even geslaagde - bezigheid categoriseer, zien de jongsten in huis het als een zo snel mogelijk af te handelen taakje. Maar sinds ik mijn hoofd te rusten leg op een gloednieuw kussen, lukt het toch al beter om vaster te slapen.
Kinderen worden veel vaker ziek dan volwassenen. Dat komt omdat hun immuunsysteem nog niet volledig ontwikkeld is. Pediater Tamsyn Barlow legt uit hoe je je kindje zo goed mogelijk helpt om een stevige weerstand op te bouwen.
De beide kinderen van mama A. blijken een bijzonder gave te hebben. Maar wat voor anderen een makkie lijkt, is allerminst evident. Ondertussen heeft haar vijftienjarige dochter al een lange weg afgelegd.
Net als alle andere mama’s ben ik een fiere moeder. Heel fier! Maar, een grote maar ... Ik kamp met Nah (een niet-aangeboren hersenletsel) na een zwaar verkeersongeval toen ik jonger was. Dit heeft vooral impact op mijn energie (lees: snel vermoeid) en geheugen.
Omdat we zo lang hebben gevochten voor ons zoontje (zes jaar waarvan net geen drie in fertiliteitstrajecten) waren we ervan overtuigd dat kraamtranen en baby blues een fabeltje waren dat niet opging voor ons. Boy, was I wrong …
In 2015 leerde ik mijn 14 jaar oudere vriend kennen. Hij scheidde van zijn vrouw en wij begonnen smoorverliefd aan ons verhaal. Hij had geen kinderen in zijn vorige relatie, maar ik had wel een moederwens. Hij liet de optie open, maar we zouden eerst samen wat genieten van het leven.
Zij die er al door zijn gegaan, weten dat die allereerste autorit met je kersverse baby een ongelooflijk speciale beleving is… Voor het eerst samen in die grote buitenwereld komen, dat doet wat met die moederlijke hormonen… Een klein overzichtje.
