Voor het eerst zwanger? Dit denkt elke mama to be weleens ...

  • door Mamabaas

Dat je zwanger bent? Jup, dat bevestigde die positieve zwangerschapstest. Het feit dat je die jeans niet meer vlotjes toe krijgt misschien ook. En de onverklaarbaar vieze goestinkjes in het midden van de nacht. Of je maag die de hele dag ondersteboven hangt. Maar zeker en vast: die gedachten en duizenden vragen die onophoudelijk door je hoofd flitsen!

Jij die toch al heel wat gelezen had over zwanger zijn. Jij die altijd ongelooflijk veel interesse toonde in de zwangerschappen en baby’s. Jij die je mama-vriendinnen al tal van vragen hebt gesteld. Jij die dacht dat je eigenlijk al veel wist … en nu toch nog zoveel vragen hebt en nieuwe ontdekkingen doet.

Zwanger … Hoera! En ook, wat nu?

1 geruststelling: je bent niet alleen! Zowat elke zwangere vrouw maakt hetzelfde mee. Dit hebben zowat alle aanstaande first time mama’s weleens gedacht, gedaan, zich afgevraagd …

 

  • Wie had kunnen denken dat ik zó graag brie, sushi en américain preparé lust? En net dat moet ik de komende maanden missen. Hoe ga ik dat volhouden? Dat die partner van mij alles doodleuk kan binnensmikkelen helpt ook niet meteen. Trouwens, wat mag ik wél nog eten? OMG, heb ik zojuist iets verkeerds naar binnen gewerkt? Heb ik nu toxoplasmose of iets anders vreselijks opgelopen? Heeelp!

 

  • Wie o wie heeft de term OCHTENDmisselijkheid uitgevonden? Een man, ongetwijfeld. Want sinds wanneer duurt een ochtend 24 uur!? En als ik niet boven de toiletpot hang, heb ik honger. En zin in alles. En dan weer in niks, de geur van koffie alleen al doet me kokhalzen.

 

  • Ik, emotioneel? Oké, een klein beetje misschien. Maar zou jij ook niet in tranen uitbarsten als je pakje met een dag vertraging wordt geleverd? Of als de donuts op zijn bij de bakker? En neen, ik was daarnet niet hysterisch. Ik verhief enkel mijn stem voor wat meer nadruk.

 

  • Staat er stiekem ‘Voel maar eens lekker?’ op mijn buik geschreven? ‘Mijn buik is jouw buik’? Handen thuis alsjeblieft!

 

  • Ik heb vanmorgen 2x na elkaar koffie gezet zonder capsule. Ik wilde dat even delen met mijn vriendin. Allez, je weet wel, dingske … Zwangerschapsdementie, dat bestaat dus echt hé! Alles vergeet ik, behalve de dingen die met mijn zwangerschap te maken hebben. Die kan ik verbazingwekkend goed onthouden.

 

  • Ik weet dat het niet zo is, maar ik heb precies 2 marathons gelopen. Ik ben moe, zo moe. Het begrip vermoeidheid krijgt zelfs een totaal nieuwe dimensie. Ik zou op elk moment kunnen gaan liggen en een dutje doen. Wat zeg ik: ik denk dat ik zelfs rechtopstaand kan slapen. *Geeuw*.

 

  • Wat is dat met al die aanvragen voor ouderschapsverof, kraamgeld …? En oh my, dan moet ik nog aan de geboortelijst beginnen. Wanneer moet ik eigenlijk ten laatste de geboortekaartjes laten ontwerpen? Ik denk er serieus over na om tijdelijk een administratieve assistent in te huren. Of is dat erover?

 

  • Crèchestress! Wat als ik geen plek meer vind voor mijn kind? Hoe zoek je in hemelsnaam goede opvang?

 

  • Neen, ik vind zwanger zijn niet altijd supergeweldigrozewolkwauw. Maar dat is blijkbaar oké. Er zijn best veel vrouwen die zwanger zijn niet zo fantastisch vinden. Oef, er is niks mis met mij.

 

  • Kon iemand me op voorhand even verwittigen dat ik mijn enkels ging verliezen? En dat ik dan gewoon een been heb dat naadloos overgaat in een voet. Omarm de olifantenpoten! De hoop op mooi gelakte teennagels geef ik op – alhoewel, ik heb nu een prima excuus om naar de schoonheidsspecialiste te gaan.

 

  • Pfff, wat gebeurt er allemaal met mijn lijf? In het begin lijk ik gewoon plomper te worden met de dag. Zo’n schattig tonnetje? Hier niet hoor. Maar dan, na een week of 20: hallo babybuik! Vanaf week 32 word ik een beetje ongerust. Hoe hard kan mijn lijf nog uitzetten? Daar is een grens aan, toch? Ik moet ooit terug in mijn prezwangerschapskleren passen hé!

 

  • Gaan wij dat wel goed doen, als ouders? Wat voor soort mama wil ik eigenlijk zijn? Hoe voed je een kind op? Waar ben ik aan begonnen?

 

  • Dus, ik las net … dat een baby ongeveer 6 luiers per dag nodig heeft. Dat is – even rekenen – 180 luiers per maand. Oké, ik stop dan nu alvast met geld uitgeven tot die kleine poepmachine er is.

 

  • Maanden, wie rekent er nu in maanden? Ik druk alles uit in weken. En dagen. Vandaag ben ik precies 18 weken en 3 dagen zwanger. En over 2 weken en 5 dagen staat het volgende bezoek aan de gynaecoloog én een echo gepland.

 

  • Hoe schaamtelijk is dit? Ik heb net een beetje in mijn broek geplast. Maar komaan, hoe kan het ook anders als die baby constant in je blaas duwt? Sorry, het kan dus nog erger. Ik heb in het openbaar een scheetje gelaten. Zou ik dan nu instant kunnen verdwijnen alsjeblieft?

 

  • Ik wil alles weten en lezen over bevallen. Maar tegelijk ook niet. Moet dat eigenlijk echt, bevallen? Kan die baby niet euh … gewoon blijven zitten ofzo? Ik wil mijn mama …

Antwoord op je vragen in je mailbox

Je twijfels, vragen en onzekerheden zijn perfect normaal. Bij een zwangerschap komt nu eenmaal veel kijken en mama worden is niet niks. Erover praten helpt al veel.

Of schrijf je in op de zwangerschapsnieuwsbrief van Bond Moyson en De Voorzorg. 9 maanden lang vind je het antwoord op al die vragen in je mailbox. Tal van tips, weetjes en handige info op maat over je zwangerschap en de geboorte van je spruit.

 

* Deze blog is tot stand gekomen in samenwerking met onze partner Socialistische Mutualiteiten. Meer info over ons advertentiebeleid vind je hier.