Paasvakantie. Een weekje ertussen uit in de Ardennen met manlief en de drie meisjes. Toen ik Renée de vrijdag oppikte uit de crèche, kreeg ik te horen dat de buikgriep al een tijdje de ronde deed. No worries, dacht ik tegen beter weten in, Renée eet en drinkt nog goed.
Als ik rond vijf uur mijn pc afsluit op mijn werk, zeg ik soms al lachend aan mijn collega’s dat ik naar mijn tweede job vertrek, nl. het moederschap. Op een gewone job kun je je ontslag krijgen of geven, maar eens je moeder bent, is er een levenslang contract, waar je moeilijk onderuit kunt.
Ik hoor mama’s soms vertellen dat ze na maanden (of zelfs jaren) nog eens alleen op stap zijn geweest met vriendinnen. Eerlijk gezegd is dat niet zo herkenbaar voor mij. Natuurlijk zat ik de eerste weken of maanden na de geboorte van mijn kindjes in het veilige coconnetje van mijn gezin. Maar daarna kriebelde het toch behoorlijk straf om weer ...
Hij verwachtte dat zijn vrouw het met hem eens zou zijn, maar dat deed ze niet. In de plaats daarvan zei ze: ‘Ik wou dat je stopte met dat te zeggen.’ De context was de volgende: Mel, de vrouw van de blogger, was een bijna voltijdse studente, een moeder van drie kinderen en geëngageerd als vrijwilliger op de school van ...
Een kind opvoeden zonder dat het ooit straf krijgt, zonder dat het ooit eens in de hoek moet staan, een time-out krijgt of niet naar een favoriet programma mag kijken… kan dat wel? Het lijkt hier wel alsof het er gewoon bijhoort, zeker als het gedrag echt heel fout was en je de boodschap wil meegeven dat het echt niet kan. Maar volgens kinderpsycholoog Alan Kazdin werken straffen niet om het ongewenste gedrag te verminderen. In plaats daarvan heeft hij een ander idee.
