Ik was net 27 geworden toen ik een nieuwe identiteit kreeg. Om aan die pas verworven status te wennen, sprak het verplegend personeel mij meteen ook voornamelijk aan met mama en niet met mijn naam. Misschien was het voor hen ook gewoon eenvoudiger om de hele gang vrouwen mama te noemen en alle kindjes baby. Dat kan. Alleszins, de naam wende snel. De inhoud van die titel daarentegen hield wat meer in dan een te groot hoofd door een te klein gat duwen. Er volgde nog een hele rollercoaster. Met dagen die te vroeg uit de startblokken schoten, met eindeloze loopings voeden-troosten-slapen, met weinig flatterende foto's op een moment dat je enthousiast hoort te zijn, met vastzitten in een te geknelde positie maar niet durven te bewegen omdat die baby nu eindelijk slaapt.
Wie de Britse komiek Michael McIntyre een beetje kent, die weet het wel: die man is grappig. In zijn shows komt ook zijn leven als papa vaak aan bod, en in onderstaand filmpje zie je zo’n fragment. Michael heeft het over de ‘basics’, die elke dag opnieuw een strijd blijken met kleine kinderen: kleren aandoen, eten, in bad gaan en bedtijd.
Het komt in ieder gezin voor: broers en zussen die ruziemaken. Over wie er aan de beurt is om te gamen, over de rechtmatige eigenaar van dat ene stuk speelgoed of over wie écht heeft gewonnen met dat bordspel. En als we eerlijk zijn: ook ouders kunnen al eens onderling kibbelen en elkaar de schuld geven. Maar als je ruziemaken ‘goed’ aanpakt, kunnen je tieners er wel van leren hoe ze conflicten kunnen oplossen.
Iedereen maakt het wel eens mee: je teergeliefde dochter of zoon maakt een grasvlek op een nieuwe witte broek of je drie maanden oude baby spuwt, net voor je naar je werk vertrekt, nog snel even je mooi bloesje onder met zure melk. Volgens onze huishoudexpert Karin Carlier haal je het best de volgende tovermiddeltjes in huis.
Het slaapschema van een baby of peuter verandert naarmate hij ouder wordt. Het aantal uren dat ze slapen, neemt af. Maar wanneer leg je je kindje overdag te dutten? En wanneer precies kan je zo’n dutjes beginnen verminderen?
Een baby’tje krijgen brengt heel wat emoties met zich mee – zowel positieve als negatieve. De ene mama is in de zevende hemel na de bevalling, terwijl de andere moeite heeft om te slapen en last heeft van onverwachte tranen of humeurschommelingen. Deze baby blues duren meestal gelukkig niet lang: na een paar weken zijn de hormonen weer meer in evenwicht en wordt alles terug normaal. Maar soms gaan die negatieve emoties niet zomaar weg. Soms blijven die emoties hangen en evolueren ze naar serieuze stemmingswisselingen. En dan is het prille moederschap niet gewoon een uitdaging, maar een nachtmerrie.
Je kan niet zwanger worden met je eigen eicellen. Omdat je niet (meer) voldoende kwalitatieve eicellen hebt. Of omwille van genetische redenen. Dat is natuurlijk een harde noot om te kraken. Zwanger worden via eiceldonatie is een waardevolle optie, maar emotioneel is het best complex. Die complexiteit hoef je niet weg te moffelen voor jezelf, integendeel. Al die vragen en twijfels die je voelt, durf daar echt voluit naar te kijken. Duw ze niet opzij. Fundeer je keuze voor eiceldonatie op die manier op een stevige basis. Je vindt hierbij alvast 5 cruciale vragen, die je jezelf minstens moet stellen.
