Mijn hart roept al een tijdje heel luid. Dat het verlangt naar een kindje. Mijn vriend en ik willen graag een gezinnetje starten. Maar er is in mijn hart ook nog een plekje ingenomen door iets anders. Al sinds mijn 10 jaar.
Er zijn van die momenten waarop je minder verdraagt. Van die momenten waarop woorden harder klinken dan anders. En meer impact hebben dat je denkt. Zo van die dagen waarop je de tranen voelt zitten nog voor er een reden is om ze te laten rollen.
In het UZ Gent zijn onderzoekers bezig met testen van een nieuw vaccin tegen het cytomegalovirus (CMV). Dat virus is voor volwassenen meestal niet zo erg en komt vaak voor, maar het is wél gevaarlijk voor ongeboren kindjes. Als een zwangere vrouw het oploopt, kan ze het doorgeven aan de foetus en kan het afwijkingen veroorzaken.
Het enige wat ik momenteel kan denken is: ‘Laat mij allemaal met rust’. Maar hoewel je dat wel even tegen collega's en vriendinnen kan zeggen (op een vriendelijke toon weliswaar), je kleuters, die willen hun mama. En die begrijpen niet echt wat er gaande is. Dat als mama ziek is, echt ziek is, ze eigenlijk niet zoveel kan doen. Of ze nu wil of niet. Want als mama ziek is...
Mijn recente leven bestond uit 15 weken bevallingsrust en 4 maanden voltijds ouderschapsverlof. Haha, daar moet ik even groen om lachen. Hoe een woordkeuze toch kan misleiden. Een rustige bevalling kan ik me niet voorstellen, evenmin als dat het ouderschap ooit verlof betekent. Nu mijn ouderschapsverlof op z’n einde loopt en mijn dochter bijna 7 maanden oud is, blik ik even terug op de tijd dat ik ‘niet gewerkt’ heb. Of ja, toch niet op mijn betaalde job.
Mama word je van de ene dag op de andere en er is geen enkel moment zo krachtig en oermooi als dat waarop je voor de eerste keer je kind te zien krijgt. Voor je het weet zijn er ettelijke jaren gepasseerd en weet datzelfde kind al wat WhatsApp is, hoe je leest en telt en waarom de bananen krom zijn (echt dan). En jijzelf, beste moeder, bent ook al heel wat veranderd intussen… Een klein overzichtje…
Tik eens het woord 'romantiek' in op Google en je zult al snel complexen krijgen over de toestand van je eigen liefdesleven. Maar hoe doe je dat, zogezegd verliefde dingen doen als je een kind in huis hebt en allebei fulltime werkt? Dat vraagt om een eigen top 3 van romantische activiteiten.
Een boterham met smeerkaas, voor de ene met korstjes, voor de andere zonder. Perfect gelukt gisteren. En het was een goede nacht. Zo zal het vandaag ook weer lukken. Met volle moed worden de bordjes voor de enthousiaste snoetjes gezet. Eerste hap. Oef, ook vandaag een succes.
7 dagen. 1 week. Een periode die je net te kort vindt om er eens helemaal uit te zijn. 7 dagen zijn voorbij voor je het weet. 7 dagen passeren snel. Maar ze mogen nóg sneller gaan.
Je kent het wel: je geeft je kind het blauwe bord, terwijl het toch echt heel graag dat groene bord wilde. Dramaaaaa! En zo zijn er nog wel een aantal ‘foutjes’ die we als ouder weleens durven te maken waardoor we de dag van die arme stakkerdjes echt he-le-maal verpesten. Zoals deze:
