Deze maand wordt er aandacht gevraagd voor mei plasticvrij. Voor vele ouders is dit niet eenvoudig. Het is vaak schipperen tussen het werk, het huishouden en de kinderen. Er zijn altijd handen tekort en te weinig uren in één dag. Producenten spelen hier al jarenlang op in en ontwikkelen allerlei dingen om het jonge ouders zo makkelijk mogelijk te maken. Helaas zijn deze handige dingen vaak wegwerp zaken die allesbehalve milieu vriendelijk zijn. Ook al is het ook hier vaak verdrinken in het werk, de kinderen zijn hier mijn grootste motivatie om extra ons best te doen voor de planeet zodat toekomstige generaties ook nog kunnen genieten van natuur.
We kozen er bewust voor jonge ouders te zijn. Jonge ouders betekent ook (meestal) jonge grootouders. Fitte gezonde vijftigers die weliswaar beperkt zijn in hun vrije tijd, want ze werken nog, maar die ook nog voldoende energie hebben om heel bewust en actief hun kleinkinderen te zien opgroeien. Als kind en als ouder wil je niets liever dan een mooie relatie tussen je eigen ouders en je eigen kinderen zien. Helaas betekent jonge grootouders niet noodzakelijk dat deze ook gezond blijven.
Kraambezoek is in deze tijden niet evident, waardoor de doopsuiker net iets minder vlot dan anders de deur uit gaat. Het kan daarom een leuk idee zijn om (ook) bedankkaartjes te voorzien. Zulke kaartjes bieden niets dan voordelen.
Veel kinderen hebben een enorme kracht in zich. Ze zijn heel empathisch en hooggevoelig; ze voelen energie en gedachten van anderen aan en worden de sfeer in hun omgeving onmiddellijk gewaar. Soms voelen ze zich eenzaam en niet begrepen en vertonen daardoor allerlei gedrag dat niet aanvaard wordt in hun leefwereld.
Ik heb lang niet geklaagd. Ik kon zelfs van de daken schreeuwen dat die coronapandemie me goed uitkwam. Want ja, blijven wonen in het huis dat je quasi stript omdat we dan dichtbij ons werk konden blijven, was eigenlijk toch maar een utopische gedachte. Toen ze net de badkamer én de keuken uit ons huis hadden gegooid, brak de pandemie uit. Ideaal, want we trokken noodgedwongen bij mijn ouders in, zodat we van daar konden werken, konden genieten van een warme douche en geen files hoefden te trotseren van en naar het werk.
Ik ben Kelly. Ik ben 38 jaar en wij zijn drie jaar bezig om zwanger te worden. Ik heb twee kinderen uit een vorige relatie die spontaan gekomen zijn. Mijn man heeft nog geen kinderen en het is zijn grootste wens om zelf papa te worden. Hij is een schat van een stiefvader voor mijn kinderen maar voor hem voelt dit natuurlijk niet hetzelfde aan. Na twee jaar heel wat doorlopen te hebben zijn we vorig jaar gestart met IVF.
Op 15 maart 2021 bestaat Mama Baas Shopt exact 900 dagen, woehoew! Zelfs na die 900 dagen maken we nog steeds een klein vreugdedansje bij iedere bestelling die binnenkomt!
Zwanger zijn en bevallen tijdens een pandemie, het is niet niks. Maar ze zijn met veel, de vrouwen die mama werden in 2020: ruim 100.000 baby’s werden er vorig jaar geboren. En terwijl de ene geniet van de extra rust en minder bezoek, mist de andere het om haar geluk te kunnen delen of een beroep te kunnen doen op haar village. Wij waren heel benieuwd om te horen hoe jullie het hebben beleefd om zwanger te zijn en/of te bevallen tijdens de coronacrisis.
Het verschil tussen collega’s mét en collega’s zonder kinderen? Dat zie je soms gewoon. Wallen zo diep dat je er hoogtevrees van krijgt. Restjes zure, aangekoekte melk op schouderhoogte. Onuitwisbare Disney stempels op de hand. Of roze papiersnippers & Paw Patrol kleurplaten in de laptoptas die plots gedecoreerd is met roze stickers van het varken Peppa Pig.
We kochten een fietskar waar twee kindjes in kunnen zitten, we bouwen een huis met twee kinderkamers, mijn hart en mijn liefde zijn groot genoeg voor twee kindjes, maar voorlopig staat er nog steeds één streepje op de zwangerschapstest …
