Een tijdje terug schreef ik een stukje over de feministische streefdoelen voor mijn zoon. Een dochter heb ik (nog?) niet, maar het deed me wel denken: wat zou ik aan mijn dochter beloven, hoe zou ik van haar een sterke vrouw maken, een feminist?
Met een ziek kind in het ziekenhuis verblijven is zwaar voor de hele familie. De Amerikaanse muziektherapeute Bridget Savo probeert op haar eigen manier verlichting en troost te brengen. Ze speelt liedjes voor zieke kinderen, musiceert samen met hen en neemt ook de hartslag op van zieke baby's en soms ook van oudere kinderen die strijden tegen kanker. Van die hartslag maakt ze een liedje, meestal op basis van een lievelingsnummer van de ouders.
Mijn kleine man wordt binnen een weekje en enkele dagen één jaar oud. Als gevolg neem ik al enkele weken een trip down memory lane. Ik herbekijk voortdurend foto's en filmpjes met tranen in de ogen. Wat is hij al groot. En toen nog zo klein....
Het is een stukje waarin ze erkent hoe zwaar, hoe vermoeiend en hoe lastig we het soms hebben. Ondanks de vele toffe momenten, is het soms ook gewoon op de tanden bijten en doorzetten. Blijven gaan, en vooral niet eventjes gaan zitten, want dan geraak je niet terug in actie. Meer koffie drinken dan je lief is, minder boeken lezen ...
Beste Mama Baas, Mij vriend en ik hebben een zoontje van 20 maanden oud. Sinds het begin van dit jaar hebben we wat relatieproblemen. We werken heel hard om hier door te komen en om alles opgelost te krijgen. Ongewild hangt er natuurlijk soms een spanning in huis, die waarschijnlijk ook voelbaar is voor ons zoontje.
'Ik heb een zoontje van bijna 3 jaar. Hij heeft een heel sterk karakter. Als hij zijn zin niet krijgt, dan begint hij heel overdreven te wenen en sinds kort gaat hij ook op de grond liggen en begint hij nog feller te schreeuwen. Ik heb al van alles geprobeerd: straffen, negeren, schreeuwen, lief vragen om ermee op te houden... Ik weet niet hoe ik dit moet oplossen. Hebben jullie misschien tips hiervoor?'
Gastmama Kathleen
Deze week verscheen een artikel over Familie-acteur Werner De Smedt, die het ‘nog steeds’ niet over z'n hart krijgt om Roman, zijn vijfjarig zoontje, op een eigen kamer te leggen. De reacties op sociale media lopen over van verontwaardiging. ‘Proficiat, je hebt een zwakkeling gekweekt’, klinkt het oordeel.
Je vergeet zo snel hoe ze waren als ze klein waren… gelukkig zijn er nu uitbundig veel video’s en Facebook memories om je daaraan te herinneren. Onlangs zag ik zo’n video van een jaar geleden. Zelfs een paar seconden was voldoende om te beseffen hoeveel er verandert tussen twee en drie jaar. Ook al zien ze er grotendeels hetzelfde uit, maar dan wat groter en (in ons geval) minder blond.
Werken en een gezin: we verkondigen niets nieuws als we zeggen 'dat het allemaal zo gemakkelijk niet is'. Om de tijdschema's op elkaar afgestemd te krijgen, om voldoende tijd en energie in je werk én je kinderen (en jezelf en je partner en je huis en ...) te kunnen steken, om 'alles' te doen wat je wil... In deze video wordt de ulteme oplossing naar voor geschoven: telkens je een werk/gezin-dilemma hebt, ga je op de weegschaal staan en die geeft jouw advies!
Hmm toch maar even niét op de kerstverlanglijst zetten...
Herinner je je nog die foto's van Anne Geddes? Baby's als zonnebloemen of waterlelies, in bloempotten of 'vers' uit de kolen... Wel, we zijn nu 20 jaar na de eerste golf van baby's en die baby's zijn geen baby's meer!
