We vroegen jullie onlangs hoe jullie het moederschap zouden omschrijven in maximaal drie woorden, en kregen heel wat reacties binnen. We delen de meest voorkomende en meest veelzeggende antwoorden:
Voorzichtig haal ik onze plastieken kerstboom uit de doos. Er valt veel over te zeggen. Bijvoorbeeld: 'Dat is toch niet echt, zo’n boom die je elk jaar weer van je zolder haalt? Het ruikt naar niets!'
Onhandig kruip ik op bed met tussen mijn tanden een tepelhoedje en in mijn linkse arm mijn dochter. Ik probeer zo comfortabel mogelijk te gaan zitten om aan de borstvoeding te beginnen. Er steekt iets in mijn rug, met mijn derde hand (god weet waar ik al die handen ineens vandaan haal) trek ik nog een leeg flesje van vannacht vanonder mijn rug, en zet het bij al die andere rommel op mijn overvolle nachtkastje.
Zaterdagochtend, 7u. Ik word wakker van een zacht geluid. Hannah ligt nog te slapen. Fien niet. ‘Mama? Mama? Ik ben wakker’, fluistert ze. Ik: ‘Fien, het is nog veel te vroeg. Nog eventjes slapen!’ Fien: ‘Mama, mag ik dan bij jou liggen?’
Er is niets zo zielig als een ziek kindje. En een ziek kindje is driedubbel zo vermoeiend als een gezond kindje (dat op zich ook al vermoeiend is). Momenteel heeft onze jongste een stevig buikvirus te pakken. Zo’n virus dat je drie keer ’s nachts de lakens doet verversen en tien keer van outfit doet wisselen op één dag omdat je onder braaksel hangt.
Vandaag, de tweede zondag van december, is het ‘Wereldlichtjesdag’. Over heel de wereld worden er vanavond om 19u kaarsjes aangestoken om kindjes die gestorven zijn te herdenken. Want fysiek zijn die kinderen er misschien niet meer, toch blijven ze heel aanwezig bij hun nabestaanden. En het is hartverwarmend om die golf van lichtjes over de hele wereld te zien reizen.
Met deze titel schep ik wellicht verkeerde verwachtingen, maar wat zich onlangs tijdens het shoppen afspeelde, kan ik onmogelijk anders omschrijven. Het was nochtans goed begonnen: mijn zoon was bij het binnenstappen van de winkel wild enthousiast. Het feit dat hij de tablet die zich achteraan de winkel bevond had gespot, verklaart zijn uitbundigheid misschien ook wel.
Dat kinderen geweldig grappig zijn, wisten we al langer... Als ze verstoppertje moeten spelen, bijvoorbeeld: hand voor de ogen en klaar is Kees! Verstopt! Wie niet weg is is gezien! Huffington Post verzamelde een paar supergrappige foto's van lezers...
Achter elke sterke Mama Baas staat een sterke Papa Baas. Of was ‘t omgekeerd? :-) Als papa van twee prachtige kereltjes (Theo en Jack) stel ik (Bert) keer op keer vast hoe het leven er toch net iets anders uitziet dan vroeger, niet alleen qua tijdsbesteding en vermoeidheid (ja mama’s, wij ook!), maar ook hoe je relatie met je wederhelft verandert en intenser wordt.
Kerstmis is niet veraf meer. Misschien kon je niet wachten tot de Sint geweest was om ein-de-lijk die mooie kerstboom te zetten én te versieren. Maar voor de creatieve mama’s en papa’s is het ook altijd leuk om samen wat versiering in elkaar te steken. Het ene al wat gemakkelijker dan de andere. Wellicht heb je je eigen kerstversiering al en moet je die gewoon van de zolder halen. Maar er is altijd nog een dennentakje over voor een kunstwerkje dat jullie zelf hebt gemaakt. Hieronder volgen enkele ideetjes om zelf kerstversiering te maken met je kinderen.
