Ik denk dat we het ondertussen allemaal wel gehad hebben met lockdowns, quarantaines, afkoelingsweken, afstandsonderwijs en paaspauzes. Vandaar: doe maar!
Mijn lief kindje, ons garnaaltje. Ja hoor, garnaaltje, want veel groter ben je helaas niet geworden. Mama en papa keken uit naar een tweede kindje, een broertje of zusje voor Noah. We waren dan ook in de wolken toen we wisten dat jij er zou komen.
‘De emmers zijn vol.’ ‘De rek is eruit.’ Het zijn maar een paar van de vele uitspraken die ik lees nu de regels alweer verstrengd zijn. Opnieuw moeten we thuiswerken combineren met de opvang van de kinderen. In alles wat ik lees merk ik dat die emmertjes wel degelijk vol zijn. Dat er weer een aanspraak wordt gedaan op onze veerkracht, onze draagkracht. Een draagkracht die eigenlijk al een hele tijd op is.
Ik moet 15 jaar geweest zijn toen ik tijdens een LO-les voor de eerste keer over de bekkenbodemspieren te horen kreeg. De LO-lerares haalde aan hoe belangrijk ze waren en hoe je ze best kon trainen. Ver-van-mijn-bedshow, dacht ik toen nog. Ik vond het toen zelfs wat vreemd dat ze erover begon. Nergens last van, dus waarom moest ik deze precies trainen? Wist ik toen maar wat ik nu weet.
‘Ze zeggen wel eens ‘it takes a village to raise a child’. Mijn “village” bestaat momenteel uit de juffen, meesters en begeleid(st)ers van de kinderdagverblijven. Zonder hen kunnen wij onze job niet uitoefenen, een job die we met veel passie en overgave doen trouwens! Die job is net wat ervoor zorgt dat we de energie hebben om ’s avonds onze koters op te halen met een grote glimlach. De liefde die we krijgen van die koters, na een hele dag werken/school/opvang, is vaak wat me overeind houdt, al zeker in deze tijden.
Op 13 december 2020 werd ik voor de tweede keer mama. Hoe traumatisch mijn eerste bevalling was, zo gelukzalig was mijn tweede. Op een kleine drie uurtjes was ons dochtertje Lilly geboren. Terwijl ze aan het drinken was aan de borst was het wachten tot de placenta losliet. Aangezien dit niet gebeurde, werd er besloten om hem manueel te verwijderen op het OK. Zo gezegd, zo gedaan en na een uurtje was ik terug op de kamer. Klaar om te genieten van ons gezinnetje van vier. Al was deze roze wolk slechts van korte duur ...
Ik ben Kelly. Ik ben 38 jaar en wij zijn drie jaar bezig om zwanger te worden. Ik heb twee kinderen uit een vorige relatie die spontaan gekomen zijn. Mijn man heeft nog geen kinderen en het is zijn grootste wens om zelf papa te worden. Hij is een schat van een stiefvader voor mijn kinderen maar voor hem voelt dit natuurlijk niet hetzelfde aan. Na twee jaar heel wat doorlopen te hebben zijn we vorig jaar gestart met IVF.
Jullie zijn met veel, de lezers van Mama Baas. Daarom willen we graag een duidelijk zicht krijgen op wie jullie precies zijn en wat jullie van ons verwachten. Zodat we nog beter op jullie en jullie verwachtingen en behoeften kunnen inspelen. We ontwikkelden een enquête om dat te achterhalen. Vul jij ‘m ook in? (Geen nood, die neemt niet veel tijd in beslag!)
Elke keer als mijn voorraad maandverband op is, neem ik me voor die niet meer aan te vullen. Ik ben altijd uiterst tevreden over die beslissing: wie heeft een maandverband nodig als je een tampon (= veel handiger) kan gebruiken? Maar niet op de eerste dag. Op de eerste dag na zwangerschapsverlies gebruik je beter geen tampon. Dat heb ik me toch laten vertellen. Je gebruikt een maandverband.
Eind 2021 kregen Tesla-topman Elon Musk en zangeres Grimes samen een tweede kindje. Hun dochtertje kreeg de bijzondere naam Exa Dark Sideræl. Het meisje kwam ter wereld via een draagmoeder.
