mTwee streepjes! Opnieuw zwanger, ons gezin wordt compleet. Maar mijn tweede zwangerschap en de geboorte verlopen allesbehalve vlot. Van ontkenning over kwaadheid tot een rouwperiode … alles hebben we doorgemaakt.
Elle De Leeuw is mama van Jutta (4) en Stella (9 maanden). En ze wist perfect hoe ze het ouderschap zou aanpakken. Bij haar ‘zou het niet waar zijn’. Dat dacht ze vaak toen ze hoorde hoe het er bij sommige ouders aan toeging. Tot ze … euh … zelf mama werd.
‘Mama’, ‘papa’, ‘bal’… Normale eerste woordjes voor een beginnende peuter. Bij onze tweejarige hoort ook ‘momaske’ (vertaling: mondmasker) sinds enkele maanden bij dit lijstje. Ik kan mij inbeelden dat andere ouders van kindjes die geboren zijn sinds eind 2019 dit ook gehoord hebben als één van de eerste woordjes van hun kleine spruit. Gek enerzijds, logisch anderzijds. Het mondmasker is intussen bijna twee jaar ‘normaal’, een vertrouwd beeld in ons dagelijks leven dus ook voor onze kleine kinderen is dit vertrouwd geworden. Hoe gek (en hoe triest tegelijk) we dit ook kunnen vinden.
Ik heb zelf nooit borstvoeding gegeven. Ik wou het gewoon niet. Mijn borsten zijn van mij en mijn lief. Mijn borsten zijn erotiek, geen uiers - die kronkel zit nu eenmaal in mijn hoofd. Ik heb ook nooit complexen gehad over mijn borsten. Ik heb ze altijd mooi gevonden. Als tiener was ik een heel onzeker meisje. Ik heb er lang over gedaan om mezelf een beetje mooi te vinden. Maar mijn borsten, daar heb ik mij nooit onzeker over gevoeld. Voor mij primeerde de esthetiek op de nutsvoorziening. Het is dus een mix van ijdelheid, onwennigheid en het gebrek aan moederlijk instinct waardoor ik deze beslissing heb genomen.
Pick your battles. De zin die elke ouder talloze keren hoorde, vaak negeerde en hier en daar soms toch toepaste. Wanneer het strijden zich dagelijks tig keer voordoet, in die mate dat er geen getal voor bestaat, herbekijk je best je plan van aanpak. We gingen op zoek naar een ander modus operandi toen we de bevestiging kregen dat onze zoon anders was. Niet beter of slechter, gewoon anders. Alles leek moeizaam te gaan. Woorden als gemiddeld, doorsnee, gebruikelijk konden we gelijk in de vuilbak kieperen. Ze waren niet van toepassing en zullen dat vermoedelijk nooit zijn. Elke dag voelde een strijd die we in de vergrotende trap leken te verliezen.
Na wat inspiratie te zoeken op Pinterest en co heb je hét perfecte idee voor een foto op het kerstkaartje in je hoofd. Je ziet het al helemaal voor je: je kids in een prachtige outfit, met hun meest charmante glimlach in een adembenemende omgeving en met de perfecte accessoires, alles mooi op elkaar afgestemd. Dat wordt fantastisch, kan gewoon niet anders. Tot je effectief aan de fotoshoot begint, en die … euh … een klein beetje anders loopt dan verwacht. Haha, #fail!
Ik had mijn zinnen gezet op poliklinisch bevallen. Dat wil zeggen dat je bevalt en gelijk dezelfde dag nog naar huis gaat. Dat is me ook gelukt met de geboorte van Rhea. Ik vertel je graag over mijn ervaring met poliklinisch bevallen.
Al van jongs af aan had ik het gevoel dat het lot geen gemakkelijk parcours voor me had uitgestippeld. Ik ben altijd al optimistisch ingesteld geweest maar sommige gebeurtenissen hebben daar een deuk in gegeven. Na een hobbelige jeugd stond ik mooi in het leven met mijn vriend, die nu mijn man is. Samen kregen we een pracht van een zoon waarna we snel terug aan gezinsuitbreiding dachten. Een gezinnetje met vier leek ons ideaal.
We voelen veel druk om constant af te stemmen op en te voldoen aan de noden van onze kinderen (of ruimer nog: de noden van onze partner, vrienden, familie …). We willen het graag perfect doen, ten allen tijde afgestemd zijn en zijn bang om ergens steken te laten vallen. En dat terwijl niet-afgestemd zijn veel vaker voorkomt, ook in goede relaties. Zelfs ouders en kinderen die een hele hechte band hebben zijn maar 30% van de tijd op elkaar afgestemd. Wat als ik je nu eens zou vertellen dat dat net goed is voor kinderen? In de jaren ‘50 stelde Dr. Winnicot al vast dat kinderen baat hebben bij ‘imperfect’ of goed genoeg ouderschap na het observeren van duizenden baby’s en hun moeders.
Het licht staat op groen voor het coronavaccin voor kinderen vanaf 5 jaar. Maar heel wat ouders zitten nog met vragen en twijfels. Waarom kinderen vaccineren als ze bijna niet ziek worden na een coronabesmetting? Is het vaccin veilig voor jonge kinderen? Wat met de bijwerkingen? Wij legden jullie vragen voor aan expert-vaccinoloog Pierre Van Damme.
