27 februari was het zover: Mama Baas was exact 1 jaar online. Anderhalf jaar geleden zaten Evelien en ik samen aan een tafeltje in de zon voor een werklunch (echt!) toen ze me de vraag stelde: ‘Zouden we niet een blogje beginnen?’ Eén dag later was het al een website geworden. Een community. Met experts en mama’s.
Een mama heeft een vraag over het slaapgedrag van haar jongste zoontje (14 weken). Hij wil maar niet in slaap vallen in zijn eigen bedje. Experte Prof. Inge Glazemaker geeft advies.
‘Of je geïnteresseerd bent in een verzorgingstafel.’ ‘Dat we hier nog een autostoel hebben staan.’ ‘Want die kleren, daar zijn ze toch uitgegroeid en verkopen is zo’n gedoe.’ ‘Die tante had nog zo’n schoon speelgoed. Wel drie dozen vol. Mogen we dat dan morgen brengen?’ Al een maand of 7 word ik bestookt met dit soort uitspraken, mails, sms’en en telefoontjes.
Belgische mannen maken steeds vaker gebruik van hun ouderschapsverlof, zo blijft uit een rapport van de OESO. Het mannelijke aandeel in het gebruik van ouderschapsverlof in ons land is tussen 2006 en 2013 met bijna 10 procentpunt gestegen. Cijfers van de RVA tonen dat die trend zich de voorbij jaren nog heeft doorgezet.
Ik ben een ongelooflijk gelukkige mama van twee gezonde, slimme en super toffe meisjes van vier jaar en twintig maand. Toch blijft het af en toe door mijn hoofd spoken hoe het leven zou zijn met een derde kindje. Mijn verstand zegt nee, mijn hart twijfelt soms een beetje. Om mezelf te overtuigen, maakte ik een lijstje met plusjes en minnetjes. En ik denk dat het duidelijk is…
Een paar maanden geleden zagen verschillende mensen op een paar weken tijd toevallig hoe onze ‘ochtend- en avondspits’ met de kindjes verloopt. ‘Is het hier altijd zo rustig?’ ‘Hoe doen jullie het om het zo gezellig te houden?’ Natuurlijk vond ik dat heel fijn om te horen. Er werd zelfs over 'gestoeft'. Dus kreeg ik opeens van verschillende andere vrienden ook de vraag hoe we dat toch deden… ‘Misschien moet je daarover schrijven!’.
Vroeger was ik die persoon die er altijd moest zijn. Mijn vriend klopte lange dagen en we hebben geen familie in de buurt wonen. Dus moest ik na een drukke dag op het werk op tijd in school zijn, op tijd in de crèche zijn, de kindjes een badje geven, de kindjes eten geven, de kindjes in bed steken ...
Deze keer had ik het echt moeilijk om mijn kalmte te bewaren, om rustig te blijven. Misschien eerst even de situatie schetsen… Momenteel is het heel druk op kantoor. Dat wilt zeggen dat ik lange dagen klop en de kindjes tijdens de week dus heel weinig zie. Daarbijkomend had ik op dat bewuste moment een parasiet waar ik nog niets ...
Voor eens en altijd: het is niet omdat je zelfstandig bent dat het normaal of makkelijk is dat je je kinderen heel weinig ziet. En nee, ik kende niet alle nadelen van het zelfstandige moederschap toen ik zelfstandige werd. Ik had toen geen kinderen en was er me niet van bewust dat je in een zeer nadelige positie terecht komt. ...
