Zelfs al is de keuze ‘borst of fles’ door de mama in kwestie al gemaakt, dan nog zijn voedingsmomenten voor veel mensen een vrijgeleide om ongevraagd commentaar te geven. En dat ben ik zo moe!
Pasgeboren baby's hebben een neus voor borstvoeding. Letterlijk! Gelegd op de buik van de moeder zullen de meeste baby's erin slagen zélf de weg naar de borst te vinden, en er naar toe te 'kruipen'. Het is een proces dat meestal tussen 30 en 60 minuten duurt (baby's die er na een uur nog niet zijn, krijgen best een beetje hulp).
Mama Jessica vond dit proces zo mooi dat ze het samen met haar man en geboortefotografe Leilani Rogers wilde vastleggen. Persoonlijke en intieme foto's die Jessica toch wilde delen met de wereld. "Het was geweldig om die tijd te krijgen van het ziekenhuisteam. Ze maakte niet van haar oren, ze ging gewoon traag maar zeker op weg naar de tepel en hapte aan zodra ze in de juiste positie lag. Het was geweldig." Het proces duurde bij Jessica en haar dochter 44 minuten.
Wij publiceren enkele foto's, de volledige reeks kan je bekijken op Huffington Post Parents.
Gastmama Melissa heeft een zoontje van 13 maanden oud. Elke avond en voor elk dutje valt haar kindje in haar armen in slaap. Als ze hem gewoon in zijn bedje legt, wil hij maar niet slapen. Ze vroeg zich af of iemand van onze experten haar kon helpen.
Tijdens mijn eerste zwangerschap bestond er geen twijfel over: ik ging bevallen zonder epidurale en mijn borstvoeding zou uiteraard van een leien dakje lopen. Nou, liepen die twee zaken even anders!
Een dikke vier jaar geleden beslisten mijn vriend en ik om aan iets nieuws te beginnen, iets wat we tot dan niet kenden: mama en papa worden. We keken er naar uit. Ons geduld werd niet lang op de proef gesteld, een maandje later was de vreugde dan ook enorm. Ik bleek onmiddellijk zwanger te zijn.
Zoals elke moeder ben ik helemaal niet op alles voorbereid. Het leven met kinderen is vaak één grote verrassing. Daarom maakte ik een lijstje van uitdagingen waar ik al voor kwam te staan en schreef ik erbij wat me lukte en wat niet. Niet dat dit enige garantie biedt. Ik kan niet voorspellen dat wat ik deed/meemaakte met mijn kinderen ook bij jou en jouw kinderen zal werken, of net niet. Maar bon, ik vond elk moment hieronder op zijn minst memorabel.
Toen mijn dochter voor het eerst naar de Chiro ging, keek ik er al reikhalzend naar uit. Binnen een paar jaar zouden mijn drie kinderen misschien elke zondag naar de Chiro gaan! Of nog beter, ze zouden samen op kamp gaan! Dat zou het toppunt van genieten worden, voor iedereen! Ik moest nog maar en paar jaar geduld hebben…
Op momenten van overgangen keert een kind terug naar zijn veilige haven. De basis voor die veilige haven werd al van bij de geboorte gelegd. Door je aanwezigheid of door aan te geven dat je bereikbaar bent, creëer je ruimte om hindernissen en moeilijkheden bij overgangen te bespreken en samen naar oplossingen te zoeken.
Het dochtertje van gastmama Lies begint soms in het holst van de nacht te schreeuwen. De enige manier waarop Lies haar kindje dan stil weet te krijgen, is haar de smartphone te geven.
Toen mijn zoon geboren werd, wilden we dat aan de hele wereld laten weten. Joehoe, hier ben je! Je bent een fantastische, kleine held. Het liefst had ik hem naar boven op een rots gedragen en 'aaaaaaaa sibenyaaaaaaa' geroepen zoals in The Lion King.
