Een gastmama is vorig jaar gescheiden, na een lange periode twijfel. Nu is ze klaar voor haar nieuwe leven en meer zelfs: voor nieuwe plannen. Zoals een vakantie dit jaar met haar 5-jarig zoontje. Maar hoe? Met wie? Met welke organisatie? Hebben jullie tips? Haar verhaal!
Ik heb een zoontje van momenteel 3 jaar. Hij is meestal heel flink, op hier en daar een driftbui na, maar welke kleuter heeft dat niet? ;-) Toch doet er zich de laatste weken een vervelend iets voor. Mijn zoontje hangt heel erg aan zijn vake, wat op zich helemaal geen probleem is. Maar soms zorgt dat voor enorme moeilijkheden als hij 's morgens opstaat en ziet dat vake al de deur uit is om te gaan werken. Ook als vake 's avonds naar de voetbaltraining vertrekt, of in het weekend weg is, kan dit voor problemen zorgen.
Toen ik bijna 21 jaar was, ontdekte ik dat ik zwanger was. Een onverwachtse wending, aangezien ik nog aan het studeren was en ik de nuvaring gebruikte. Al snel was duidelijk dat abortus voor ons geen optie was en dat we immens veel zouden gaan houden van dit kleine wonder. Dat, vanaf de dag van die positieve zwangerschapstest, mijn leven drastisch zou gaan veranderen, allemaal in functie van dat kleine wonder.
'Oei ga je nog met je peuter in bad of wat?' Als papa zich door zo'n opmerking de vraag stelt of hij nog wel met de kinderen in bad kan, dan zijn we fout bezig...
Ik ben een trotse mama van twee jonge kindjes. Het tweede werd in 2017 geboren. Mijn partner en ik zijn trots dat onze kids in ons leven zijn gekomen, want ze maken ons op zovele vlakken 'rijker'. Maar: ik gaf ook altijd aan dat ik het hebben van kinderen met een job wou blijven combineren. Ik heb het grootste respect voor huismoeders, maar in die rol zou ik me niet goed voelen.
Het is hartje zomer, de terrasjes lopen vol. Twee vrienden vragen me uit voor een laatste avond sangria in overvloed, want misschien ben ik volgende week zwanger? Goed plan! Ik trek mijn strakste jurk aan (want hoe lang ga ik dat nog kunnen?) en op mijn hoogste hakken ren ik een aangeschoten avond in. Al snel volgen de eerste beschonken mopjes. Over een slabbetje met “I love Papa” als kraamcadeau, en of mijn onbekende Deense donor er niet meer als een trol zou uitzien dan als een Viking. Het angstzweet breekt me uit. Zo’n eerste poging is blijkbaar geen lachertje, ook niet als je een straffe rosse met een grote mond bent.
Slapen lukt niet zo goed bij ons. Als er een kampioenschap bestond voor ‘de beste slaapuitsteller’, dan zou onze oudste zeker een medaille winnen. Slapen in de auto of op de fiets? Geen probleem. Maar in bed? Nee hoor!
Het moederschap, het doet wat met een mens. Je weet dat je leven er na je baby wat anders zal gaan uitzien. Maar je maakt op voorhand heel wat voornemens waarvan je zweert er niet van af te wijken. Moederprincipes. Ik had die toch. Luid en aan iedereen die het horen wilde heb ik ze verkondigd. Maar na anderhalf jaar moederschap moet ik toegeven dat ik toch niet zo principieel blijk te zijn. Sommige principes vlogen al heel snel de deur uit.
Na maanden van speculaties bevestigde Kylie Jenner eindelijk het grote nieuws: ja, ze was zwanger. Was, inderdaad, want ondertussen is ze op 1 februari al bevallen van een gezonde dochter. Kylie koos er bewust voor om haar zwangerschap in alle rust en sereniteit te beleven, ver weg van de camera’s, en komt daarom nu pas met het nieuws op het proppen.
Uit een onderzoek van de Gezinsbond bij grootouders blijkt dat kleinkinderen niet alleen een bron van vreugde zijn. Ze vormen ook een bron van stress, zo blijkt uit de enquête, omdat grootouders het gevoel hebben dat ze ‘overbevraagd’ worden bij de zorg van hun kleinkinderen.
