Een tijdje geleden kreeg ik de opmerking te horen dat mijn zoontje toch echt eenzaam moest zijn. Ik vroeg waarom die persoon dat dan dacht. Waarop ze antwoordde: ‘Tja, hij heeft geen papa (de vader is niet in beeld) en ook niet echt grootouders en geen neven en nichten of nonkels en tantes. En echte familie is nu toch echt wel het belangrijkste wat er is.’
In het boek ‘Zwanger worden’ zet fertiliteitsexperte Petra De Sutter alle informatie over zwanger worden op een rijtje: van natuurlijke bevruchting tot vruchtbaarheidsproblemen. In onderstaand dossier wordt er dieper ingegaan op de psychologische impact daarvan, zowel op jou als op je relatie.
Donderdag 14 april 2022, half tien ’s avonds. In een blauwe kamer met een groen ziekenhuisschort aan zat ik op een bed met witte lakens. Onder mij lag zo’n vochtabsorberend, vierkant ziekenhuisdoek. Voor mij zag ik de stadslichtjes van Badajoz. Daar zat ik. Met een knoop in mijn maag, een gebroken hart, een overvol hoofd, gezwollen ogen van het huilen en een sprankeltje hoop. En in mijn buik ons baby’tje nog lekker dicht bij mij.
Heb je soms ook het gevoel dat je kind lastig doet, gewoon om aandacht te krijgen? De kans is groot dat je kind zich op dat moment niet goed in zijn vel voelt, dat hij zich machteloos, gekwetst of niet waardevol voelt. Strenge straffen zijn dan het laatste wat hij nodig heeft. Waar hij wel nood aan heeft, is begrip, medeleven, steun en liefde.
Een lezeres heeft een kleine lieve jongen van 2 die binnenkort grote broer wordt. Sinds kort is hij verhuisd naar een groot bed. In het begin ging die overgang goed, maar ineens stond hij, als het nog donker was en veel te vroeg, aan het bed van mama en papa. Prof. Glazemakers geeft wat tips over hoe ze hiermee kunnen omgaan.
Onlangs werden we gecontacteerd door een mama die vorig jaar is gescheiden. Ze zou graag op reis willen met haar zoontje van vijf. Haar ex-man ging niet graag op reis, terwijl zij een avonturier is en graag de wereld wil verkennen. Tijd om aan die droom te beginnen, maar hoe pak je dat aan als single mama? Wij lanceerden een oproepje en verzamelden tips!
Ik schreef eerder al over ons fertiliteitstraject. Het laatste stuk dateert van oktober, toen had ik net een heel lastige periode na een biochemische zwangerschap en toch veel verdriet dat er uit kwam. De cyclus erna was normaal de start van een nieuw begin aka een nieuwe priksessie MAAR uiteraard was er weer iets; deze keer een cyste op mijn eierstok. Niets gevaarlijks/kwaadaardigs (ook al zeiden de verschrikkelijke pijnaanval en het totaal van de wereld zijn iets anders) maar dit moest eerst opgelost worden met, oh ironie, de anticonceptiepil.
Onze zoontjes gingen gisteravond al bij de grootouders logeren omdat ze daar vandaag een dagje blijven. Het voelde zowaar aan als een mini-vakantie midden in de week. Uit gewoonte hadden we de wekker op het gebruikelijke uur laten staan, wat ons werkelijk een zee van ochtendlijke tijd opleverde.
Hoera! Er groeit een baby in mama’s buik! Binnenkort is er iemand om mijn koninkrijk mee te delen. Leuk, maar ook even wennen. Grote broers en zussen zijn meestal verzot en apetrots op de baby, maar jaloezie, boosheid, opstandigheid en verdriet kunnen af en toe de bovenhand nemen. Dat hoort erbij. Sommige kinderen gaan vanzelf zorgen voor de baby, anderen weten eigenlijk niet goed wat ze met die nieuwe rol moeten aanvangen. Daar kan je hen bij helpen.
Ik wil het even hebben over aanstellerig gedrag van een jaloerse kleuter. Het is de voorbije negen maanden eigenlijk nog niet zo slecht geweest. Onze oudste was meteen gek van zijn broer en kijkt er elke ochtend naar uit om hem te begroeten en om voor hem een dansje op te voeren en/of te zingen. Toch zijn er momenten, vooral de laatste weken, dat het groene monster duidelijk de kop opsteekt.
